BEDRIJFSLEVEN VERSPILT TALENT!

Mensen met een vlekje nog steeds niet welkom

juni/juli 2006.

Zelfs binnen patiëntenorganisaties is het voor mensen met een handicap moeilijk om aan een baan te komen. Ook zij hebben liever een ‘valide’ medewerker. Laat staan hoe het er aan toe gaat in reguliere bedrijven.  Daar is het voor mensen met een chronische ziekte of handicap helemaal niet mogelijk om binnen te komen. Die drempels moeten weg!

Werknemers verliezen hun baan wanneer zij langdurig ziek zijn of gehandicapt raken. En mensen met een beperking die solliciteren, worden zelden aangenomen. Bedrijven nemen deze mensen niet graag in dienst. Ze zijn bang dat gehandicapten zich vaak ziek melden, dat ze minder presteren en minder snel en hard werken.
Het tegendeel blijkt waar! Mensen met een beperking zijn niet vaker ziek dan hun valide collega’s. Ze zijn hartstikke gemotiveerd om te werken. Ze hebben veel harder moeten knokken voor hun baan dan valide werkers, en barsten juist door hun handicap van het doorzettingsvermogen. Ze willen graag bewijzen dat ze net zo goed zijn als anderen.
Bij de Werklozenbond werkte een doof meisje. Ze was een erg leuke en open vrouw, die de hele dag keihard werkte. Ze kon uitstekend liplezen en begreep net zo snel als anderen wat iemand bedoelde. Maar regulier kon zij nergens aan de bak komen. Ze solliciteerde zich rot, maar geen enkel bedrijf kon door de doofheid heen kijken en zag haar talenten. Ze zagen alleen het probleem van haar doofheid. Uiteindelijk kon ze een stage met contract krijgen bij een bedrijf. Omdat het hoofd van dat bedrijf ook doof is, werden de vooroordelen geslecht. Veel talent wordt door deze vooroordelen verspild. 
Veel mensen met een beperking belanden uiteindelijk in de bijstand. Hun handicap wordt niet geaccepteerd bij de WAO, zoals ME en veel psychische handicaps, of de handicap is pas later onderkend. Deze mensen zijn moeilijk plaatsbaar. Ze dreigen hun leven lang rond gereïntegreerd te worden, of in een WSW-plek te verzanden. De meeste reïntegratietrajecten zijn bedoeld om iemand meer mogelijkheden te bieden op de sollicitatiemarkt, door cursussen sollicitatiebrieven schrijven en het spelen van sollicitatiegesprekken. Het probleem dat deze mensen echter vaak hebben is dat werkgevers ze gewoon niet willen aannemen vanwege vooroordelen die spelen. Aan de ene kant zouden reïntegratiebedrijven meer de boer opmoeten, de vooroordelen bij werkgevers slechten. Aan de andere kant zouden er meer stageplaatsen voor mensen met een beperking moeten komen, waardoor ze zelf die vooroordelen kunnen slechten. In de volgende krant meer concrete aanbevelingen over trajecten voor mensen met een handicap.