Positie mensen met gesubsidieerd werk jarenlang verslechterd

VVD-Utrecht: "Als ze zo veel voldoening uit hun werk halen, waarom moeten ze dan nog salaris?"

De gesubsidieerde banen zijn bedoeld voor mensen die moeilijk aan een baan komen. Ze hebben vaak niet de juiste ervaring, of hebben al jaren niet meer gewerkt, waardoor werkgevers het niet aan durven ze aan te nemen. Hierdoor zijn ze soms niet meer overtuigd van hun eigen kunnen. Ze hebben een duwtje nodig om weer het gevoel te krijgen dat ze iets kunnen.

Een van de dingen die wij te horen krijgen van mensen op een vangnetbaan is dat het voor hun zo belangrijk is om voldoening uit hun arbeid te halen. Ondanks dat ze gesubsidieerde arbeid verrichten voelen ze zich nuttig. Daardoor voelen ze zich beter en durven ze meer dingen aan te pakken.

Door die positieve uitstraling kom je door de sollicitatierondes heen en vind je een baan, stelt onder andere de Werklozenbond. Doordat mensen zich nuttig voelen, gaan ze zich verder ontplooien en ontdekken ze wat ze eigenlijk kunnen. Zo hebben we veel mensen een baan zien vinden.

Daar keek de mevrouw van de VVD bij het inspraakdebat over gesubsidieerd werk toch anders tegenaan. "Als ze zo veel voldoening uit hun werk halen, waarom moeten ze dan nog salaris?", was haar opmerking, ze nam nog een slokje koffie en trok haar leuke mantelpakje recht. Zo is voldoening halen uit je werk voor haar een reden om gesubsidieerde arbeid op te heffen. Daarmee zijn mensen met gesubsidieerd werk weer op hun plaats gezet.

Deze opmerking is dan wel geplaatst door slechts een partij, ze is tekenend voor de manier waarop er in de gemeente Utrecht tegen mensen met gesubsidieerd werk wordt aangekeken. Ze worden van baan naar baan geschoven. Iedere keer weer verandert gesubsidieerd werk van opzet. Eerst waren er de Melkertbanen, toen de I/D-banen, toen de vangnetbanen. Bij iedere verandering is er weer een nieuwe keuring en worden er mensen uit hun baan gezet. De arbeidsvoorwaarden verslechteren en het salaris wordt minder. Motiverend werkt dat niet. De gemeente laat op deze manier niet zien dat ze mensen met een gesubsidieerde baan zien als volwaardige deelnemers aan de maatschappij.

Nu wordt de gesubsidieerde arbeid afgeschaft en omgezet in werken met behoud van uitkering. Participatiebanen noemt de gemeente dat, maar met participeren, meedoen, heeft het niets meer te maken. Eigenlijk lijken mensen op een gesubsidieerde arbeidsplaats voor de gemeente niet meer dan zeer goedkope arbeidskrachten. Zelfs voor de PvdA en GroenLinks. Het zijn 'bijstandstrekkers', die best kunnen werken voor bijstand. Dat is niet meedoen, dat is aan de rand van de snelweg staan te schoffelen, terwijl de rest van Nederland voorbij raast.

Uitkeringsgerechtigden een steun in de rug geven en zodoende de eigenwaarde laten voelen die ze bezitten, dat hoeft niet meer van de gemeente Utrecht. Dat werkt uiteindelijk schadelijk. Zolang iedereen je behandeld als oud vuil en met een denigrerende opmerking je weer onder aan de ladder zet, krijgen mensen nooit de trots in zichzelf, die ze wel verdienen en nodig hebben.

De vraag of mevrouw de VVD-er haar debatkwaliteiten in het vervolg ook zonder salaris zal etaleren kon ze helaas niet beantwoorden.